Jedna od najčešćih abnormalnosti krvne slike u bolesnika s rakom je trombocitoza. Ne samo da bolesnici s rakom imaju povećani broj trombocita, već mnogi imaju i aktivirane cirkulirajuće trombocite. Klinički, bolesnici s rakom mogu imati tromboemboličke poremećaje ili trombocitozu.
Dakle, kod bolesnika s trombocitozom, osim hematoloških, odnosno mijeloproliferativnih bolesti (esencijalna trombocitemija, policitemija rubra vera, kronična mijeloična leukemija, rana faza idiopatske mijelofibroze), diferencijalno-dijagnostički treba misliti i na mogućnost postojanja solidnog tumora. No, brojna druga stanja mogu uzrokovati sekundarnu trombocitozu (infekcija, autoimuna bolest, sideropenija, hemolitička anemija, stres, akutno krvarenje...).
Iako patogeneza povećanog broja trombocita u malignim bolestima nije do kraja razjašnjena, često je riječ o lošem prognostičkom čimbeniku za mnoge oblike raka. Primjerice, povezanost trombocitoze i loše prognoze zabilježena je kod raka želuca, kolona, pluća, bubrega, prostate, te kod nekih ginekoloških tumora. Navedeno ipak nije potvrđeno kod svih malignih bolesti. Tako, na primjer, rak gušterače ima lošiju prognozu ako je povezan s manjim brojem trombocita. Za razliku od toga, trombocitoza se nije pokazala korisnim prognostičkim čimbenikom kod raka jajnika, niti neovisnim prognostičkim čimbenikom kod raka cerviksa.
Broj trombocita i učestalost trombocitoze se smanjuje nakon resekcije tumora, što ukazuje da tumor otpušta tvari koje potiču stvaranje trombocita (primjerice sintezu trombopoetina potaknutu s interleukinom 6). Valja zabilježiti kako trombocitoza nije općenito neophodno povezana s venskim tromboembolijama.
